MANU LE MALIN – KONING VAN DE FRANSE HARDCORE

Masters Of Hardcore – Design The Future staat garant voor een line-up met artiesten die de de harten van de hardcore-community sneller doen kloppen. Een van de absolute eye-catchers van de industrial-stage is de Franse goeroe der underground. Dit is de eerste in een vierluik artiesten-specials, geheel gewijd aan niemand minder dan Manu le Malin!

Tekst: Onno Schram

Emmanuel Dauchez geldt als een van de allergrootste voorvechters van de ondergrondse movement, die wereldwijde erkenning krijgt. In 1991 wordt hij door een groep vrienden meegenomen naar een rave, en sindsdien is de man die voorheen door ska en punk gevangen was ‘addicted to house music’. Zijn artiestennaam ontleent hij aan de Franse film “Les Freres Petard”, wat iets betekent als de explosieve broeders: Manu le Malin laat zich het best vertalen als de kwaadaardige Manu, een verbastering van zijn naam Emmanuel. Drie jaar later heeft Manu le Malin zijn eerste optreden in Nederland, op één van de wereldberoemde Earth-avonden van DJ Per, waar hij het podium deelt met grootheden als Fierce Ruling Diva en Jeff Mills. Hij komt in contact met zijn grote held Lenny Dee, die zijn eerste EP uitbrengt: “Memory”. Maar Emmanuels naam wordt pas echt bekend op het moment dat hij samen met Dr. Macabre de studio induikt en onder het pseudoniem Manga Corps de absolute classics “The Hunter” en “War Dancer” uitbrengt. Het grote internationale succes ligt aan zijn voeten en Manu le Malin knalt letterlijk en figuurlijk de hele wereld over.

MANU LE ROI D’HARDCORE
Een andere groot aandeel in het succes van Manu le Malin komt voort uit zijn sublieme gevoel hoe je een compilatie-cd samen moet stellen. In 1997 dropt zijn eerste episode in de vermaarde “Biomechanik”-reeks, die tot op de dag van vandaag wordt gezien als één van de belangrijkste verzamel-cd’s in de geschiedenis van de hardcore. Met een tracklist die zeer sterk afwijkt van de gevestigde orde weet Manu iedereen omver te blazen en een grote groep fans aan zich te binden. Zijn ‘achievements’ worden beloond in 1998 wanneer hij samen met ( uitgerekend) Lenny Dee een overdonderende set brengt op Global Hardcore Nation in 1998. In 1999 ligt de tweede Biomechanik-cd in de schappen, en ook deze kan rekenen op een enorme waardering van zowel de artiesten als het publiek. De hardcorescene krijgt dat jaar een enorme klap te verduren, maar Manu’s liefde voor hardcore blijkt ondoorgrondelijk. Hij start het label Bloc 46, wat later door het leven gaat als 46 Records.

HERRIJZENIS VAN DE UNDERGROUND
Waar vele organisatoren en artiesten even geen heil meer zagen in hardcore, ging de kleinere beweging onverminderd door. In 2002 brengt Manu le Malin eindelijk zijn solo-album uit: “Fighting Spirit”, een titel die een goede reflectie geeft van Manu’s karakter en toewijding tot de hardcore. Masters Of Hardcore en Manu le Malin bleken elkaar goed te kunnen vinden en vormden een goede combinatie. Manu rockte o.a. de legendarische Extreme Invasion vs. Masters Of Hardcore party in Italië van 2002 en Masters Of Hardcore vs. Hellraiser – The Rise Of Underground Forces in 2003, welke in het rijtje beste hardcorefeesten aller tijden thuis hoort. De hardcore kroop omhoog uit het dal, waardoor Manu le Malin ook op massale edities van Masters of Hardcore optrad in 2006 en 2008. In 2005 bracht hij ook het laatste deel uit in de Biomechanik-reeks: deel 3 is volgens Manu de allerlaatste die ooit uit zal komen.

COLLEGE VAN DE PROFESSOR
Na zijn geniale optreden tijdens Masters Of Hardcore – The Warrior Elite kwam één ding duidelijk naar voren: Emmanuel Dauchez verdient het om een extra lange set te draaien tijdens een volgend MOH-evenement. Daarom heeft Art of Dance besloten dat de koning van de Franse hardcore in de “Modern Warfare Stage” liefst drie uur lang mag laten zien hoe volgens hem de toekomst eruit dient te zien van de hardcore. In de afgelopen 18 jaar heeft hij zich bewezen als één van de belangrijkste exponenten van de underground, en dat wordt beloond. Verwacht alles behalve lieve melodieën, Manu is een voorbeeld voor bijna elke hardcore artiest die verder kijkt dan zijn neus lang is, niet alleen op het gebied van producties maar ook qua DJ-skills. Niets dan respect van deze held en ook Art of Dance zelf kijkt uit naar de extra lange performance. Verwacht niets minder dan een ware uitputtingsslag voor je benen en een bij voorbaat legendarische show.